FAQ

/FAQ

Αποτελεί η υπογονιμότητα ανυπέρβλητο εμπόδιο στις προσπάθειες των ζευγαριών να αποκτήσουν παιδί;

Κάθε άλλο. Η υπογονιμότητα σήμερα έχει πάψει να θεωρείται αδιέξοδο για τα ζευγάρια που επιθυμούν να γίνουν γονείς.
Με τη γέννηση, μάλιστα, το 1978, του πρώτου παιδιού μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, μια παγκόσμια βιομηχανία γεννήθηκε για να φέρει ελπίδα σε χιλιάδες ζευγάρια αποδεικνύοντας ότι η επιστήμη κάνει θαύματα. Κι ενώ η συγκεκριμένη μέθοδος αρχικά ήρθε ως λύση για τη θεραπεία προβλημάτων υπογονιμότητας που σχετίζονταν με τις σάλπιγγες, στη συνέχεια συσχετίστηκε ταυτόχρονα με γενετικές, αλλά και αναπαραγωγικές διαταραχές, δημιουργώντας ωστόσο ηθικά, θρησκευτικά, κοινωνικά, αλλά και νομικά ζητήματα.

Τι έχει αλλάξει από τότε;

Μέσα στα χρόνια που πέρασαν από τότε, πολλά άλλαξαν, αφού και ο εκκολαπτόμενος τότε τομέας της εμβρυολογίας έχει εξελιχθεί, αλλά και οι Τεχνολογίες της Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ART) έχουν προοδεύσει. Ταυτόχρονα, η εμπειρία έχει αποκτηθεί και οι τεχνολογίες τελειοποιούνται.

Στατιστικά στοιχεία σχετικά με την υπογονιμότητα

Ποιά είναι τα ποσοστά που καταγράφονται σήμερα στα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπογονιμότητας;
Στις περισσότερες περιπτώσεις υπεύθυνος για το πρόβλημα είναι ο άνδρας ή γυναίκα ή και οι δύο ;

Στις μέρες μας το 30% των ζευγαριών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία – ακόμα και σε ηλικίες 30-40 ετών – παρουσιάζουν πρόβλημα υπογονιμότητας. Στο 20% περίπου των ζευγαριών αυτών, μετά από ιατρική διερεύνηση, διαπιστώνονται προβλήματα στον άνδρα ή τη γυναίκα τα οποία μπορούν να θεραπευθούν ή να διορθωθούν, ενώ στο υπόλοιπο 10% δεν ανευρίσκεται η αιτία της υπογονιμότητας ή η αιτία είναι άγνωστη (ιδιοπαθής υπογονιμότητα).

Τα περιστατικά τα οποία αντιμετωπίζετε αφορούν περιπτώσεις μόνο στην Ελλάδα;

Όχι, έχουμε περιστατικά από όλη την ελληνική επικράτεια, αλλά και από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αμερική, τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τις Βαλκανικές χώρες, αλλά και την Κύπρο.

Τα αίτια της υπογονιμότητας, οι νέες τεχνικές στην αντιμετώπιση της και τα ποσοστά επιτυχίας

Ποια είναι τα αίτια της υπογονιμότητας; Υπάρχουν παράγοντες που ενδέχεται να «σαμποτάρουν» τις προσπάθειες του ζευγαριού να αποκτήσει παιδί;
Στα αίτια της υπογονιμότητας τα οποία είναι πολλά και ποικίλα (διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας απόφραξη ωαγωγών, ενδομητρίωση, ινομυώματα, πολύποδες, ολιγοσπερμία ή ασπερμία, αυτοάνοσες διαταραχές), έρχονται να προστεθούν τόσο ο τρόπος ζωής του ζευγαριού, όσο και η διατροφή, αφού πολλές φορές τα δύο αυτά στοιχεία παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ελάττωση της γονιμότητας.

Το θέμα της δωρεάς ωαρίων αφορά στα ζευγάρια εκείνα στα οποία συνυπάρχει δυσκολία επίτευξης κύησης, λόγω ανυπαρξίας ή κακής ποιότητας του ωαρίου της συζύγου. Οι δότριες ωραρίων είναι νέες υγιείς γυναίκες που οικειοθελώς και αποκλειστικά προσφέρουν τα ωάρια τους, έχοντας αποδείξει συνήθως τη γονιμότητα τους στο παρελθόν, γεγονός που αυξάνει τα ποσοστά θετικών κυήσεων, καθώς και τις φυσιολογικές χρωμοσωμικά κυήσεις.

Τα ποσοστά σε αυτές τις περιπτώσεις, ξεπερνούν κατά πολύ το 50% και συχνά και το 60%, ποσοστά που είναι αντικειμενικά υψηλά και αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα κορυφαίων ιδιωτικών μονάδων του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ.

Να τονίσουμε τέλος, ότι πρόκειται για μια απλή σχετικά διαδικασία, αφού η λήπτρια, δεν χρειάζεται να υποβληθεί στην διαδικασία λήψης των ενέσεων, παρά μόνο στην προετοιμασία του ενδομητρίου, που γίνεται μόνο με τη λήψη χαπιών. Δεν υπάρχει λίστα αναμονής, ενώ οι δότριες ωαρίων ελέγχονται εξονυχιστικά, μέσω ενός πλήθους εξετάσεων, ατομικού, αλλά και οικογενειακού ιστορικού.

Υπάρχουν κάποια σημεία που θα πρέπει να προσέξει ένα ζευγάρι που αποφασίζει να μπει στη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής;

Θα ήταν χρήσιμο να αναφέρουμε τα εξής :
• Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής βελτιώνουν τα αποτελέσματα, τόσο των τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής όσο και της φυσιολογικής σύλληψης.
• Πριν από την έναρξη της θεραπείας γονιμότητας, το υπερβολικό αλλά και το χαμηλό βάρος πρέπει να ελέγχονται. Καλό είναι ο δείκτης μάζας σώματος να μην είναι άνω του 25 και κάτω του 17.
• Το κάπνισμα, η χρήση φυτοφαρμάκων και τοξικών ουσιών, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και καφέ έχουν συνδεθεί με τη χαμηλή ποιότητα σπέρματος στον άνδρα και τη μείωση της γυναικείας γονιμότητας. Εάν μια γυναίκα βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία δε θα πρέπει να καταναλώνει περισσότερα από τέσσερα αλκοολούχα ποτά την εβδομάδα και πάνω από έναν καφέ την ημέρα.
• Να ακολουθείται μία υγιεινή και ισορροπημένη δίαιτα που θα περιλαμβάνει φρέσκα γεύματα και ψάρι.
• Τέλος, η υπερβολική κούραση και το στρες πρέπει να αποφεύγονται. Για το λόγο αυτό καλό είναι μια γυναίκα να επιλέγει ήπιες μορφές άσκησης (πχ περπάτημα) που βελτιώνουν τη φυσική κατάσταση του οργανισμού και να μην κάνει υπερβολές.

Ποιός είναι ο ευρύτερος ρόλος του γιατρού που αναλαμβάνει να βοηθήσει το ζευγάρι στην διαδικασία της θεραπείας της υπογονιμότητας;

Ο θεράπων ιατρός πρέπει πάντα να επιλέγει και να καθοδηγεί τα ζευγάρια, σύμφωνα με τις πραγματικές τους ανάγκες.

Και κάτι ακόμα:
Οι μέθοδοι και οι εργαστηριακές τεχνικές, θα πρέπει, να γίνονται μέσα στα πλαίσια της ιατρικής ηθικής και των κανόνων της Εθνικής Αρχής Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής.

Μια γυναίκα μπορεί να μείνει έγκυος ολόκληρο τον μήνα μεταξύ 2 περιόδων, ακόμα και όταν έχει περίοδο. Πάρα ταύτα ποιο γόνιμες μέρες θεωρούνται οι ημέρες γύρω από την ωορρηξία δηλαδή σε έναν κύκλο 28 ημερών, απο την 12 εως την 16 ημέρα περίπου.

Η ενδομητρίωση είναι μια πάθηση κατά την οποία ενδομήτριο αναπτύσσεται σε περιοχές έξω από τη μήτρα, δηλαδή στα όργανα της κοιλιάς και της λεκάνης.

Ο πόνος είναι από τα πιο συχνά συμπτώματα της ενδομητρίωσης. Συνήθως οι γυναίκες πονάνε χαμηλά στην κοιλιά. Η ένταση του πόνου δεν εξαρτάται από την έκταση της ενδομητρίωσης. Μερικές γυναίκες δεν έχουν πόνο και παρόλα αυτά η ενδομητρίωση είναι διάσπαρτη σε πολλές και μεγάλες περιοχές.

Η λαπαροσκόπηση είναι μια επεμβατική διαγνωστική ιατρική τεχνική, με τη βοήθεια οργάνου που ονομάζεται λαπαροσκόπιο, η οποία επιτρέπει τον έλεγχο του εσωτερικού της κοιλιάς.

Χρησιμοποιεί μια κάμερα και φως προσαρτημένο σε ένα τηλεσκόπιο λεπτό με διάμετρο σαν μολύβι, το οποίο ονομάζεται λαπαροσκόπιο.

Το λαπαροσκόπιο εισάγεται στην πυελική κοιλότητα μέσω μιας πολύ μικρής τομής κάτω ακριβώς από τον ομφαλό.

Οι κύριες εφαρμογές της λαπαροσκόπησης στη Γυναικολογία είναι:

    • Διαγνωστική λαπαροσκόπηση για πυελικό άλγος ή για διερεύνηση υπογονιμότητας.
    • Πλαστική σαλπίγγων, αφαίρεση ή απολίνωση σαλπίγγων.
    • Διάγνωση και θεραπεία έκτοπης κύησης.
    • Διάγνωση και θεραπεία της ενδομητρίωσης.
    • Αφαίρεση κύστεων ωοθήκης.
    • Αφαίρεση ινομυωμάτων.
    • Λαπαροσκοπική ολική ή υφολική υστερεκτομή, με ή χωρίς τα εξαρτήματα.
    • Λαπαροσκοπική ανάρτηση της μήτρας ή του κολοβώματος στον ιεροκοκκυγικό σύνδεσμο, για προβλήματα πρόπτωσης.
    • Λαπαροσκοπικός λεμφαδενικός καθαρισμός πυέλου σε ογκολογικά γυναικολογικά περιστατικά ή σε καρκίνους γεννητικών οργάνων γενικά.

Η υστεροσκόπηση είναι μια διαγνωστική μέθοδος, η οποία μας επιτρέπει να ελέγχουμε την κοιλότητα της μήτρας και του τραχήλου, καθώς και την κατάληξη των σαλπίγγων στην μήτρα (σαλπιγγικά στόμια), δηλαδή με απλά λόγια ελέγχει το εσωτερικό της μήτρας.

Με την υστεροσκόπηση ο γιατρός μπορεί να διαγνώσει διάφορες καταστάσεις οι οποίες είναι δυνατόν να επηρεάσουν σημαντικά την γονιμότητα, όπως συμφύσεις, πολύποδες, ινομυώματα, κ.α.

Η διαγνωστική υστεροσκόπηση γίνεται με ένα πολύ λεπτό χειρουργικό «τηλεσκόπιο», το υστεροσκόπιο το οποίο είναι συνδεδεμένο με κάμερα, που μεταφέρει την εικόνα του εσωτερικού της μήτρας σε μία οθόνη, μέσω της οποίας ο γιατρός πραγματοποιεί την επέμβαση. Η επέμβαση γίνεται μέσω του κόλπου και δεν απαιτούνται τομές